ترجمهء ( 941 ) هر گاه مردمان پانزده منش را به جاى آورند گرفتارى بر ايشان چيره گردد - پيامبر مىگفت : هر گاه پيروان من پانزده كار را به جاى آورند گرفتارى بر ايشان چيره گردد . پرسيدند آنها چيست ؟ گفت : هر گاه غنيمت جهاد دولت مردمان گردد و خواستهء امانت غنيمت انگاشته شود ، يعنى امانت دار آن را بخورد و زكات دادن را زيان شمرند و مرد فرمان بردار ، زن گردد و با مادر خويش مخالفت نمايد و به دوست خويش نيكى كند و با پدر جفا سازد ، رهبر مردم فرومايه‌ترين ايشان باشد و مردم از بيم او را گرامى دارند ، در مساجد آوازها بلند كنند ، جامهء ابريشمى در پوشند و كنيزان خنياگر براى خود بستانند و ساز نوازند و آخرين ايشان به اولين خود نفرين فرستند بايد منتظر باد سرخ و فرو رفتن زمين ، مسخ شدن مردم بود . روايت ديگرى به همين معنى از پيامبر نقل شده ، صدوق گفته : مقصد پيامبر كه گفته : آخر اين امت اول آن را نفرين كند خوارجاند كه امير المؤمنين على را لعنت كنند و او از جهت ايمان به خدا و پيامبر نخستين كسى از اين امت بوده . ترجمهء ( 942 ) كودك در ميان پانزده ، شانزده سالگى به روزه وادار مىشود - امام صادق ( ع ) گفته : كودك را ميان پانزده ، شانزده سالگى به روزه داشتن وادار مىكنند .